( အေတြးအျမင္မဂၢဇင္း - အမွတ္(၂၅၈)- ၂၀၁၃ စက္တင္ဘာလ -- တြင္
ေဖၚျပထားေသာ ဆရာမႀကီးေဒၚခင္မာလာၾကာျဖဴ၏ ေဆာင္းပါးကို ကူးယူေဖၚျပပါသည္။ )
လူအဖြဲ႔အစည္း၏
ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈကိုတိုင္းတာတဲ႔ ညႊန္းကိန္းေတြထဲမွာ လူသူေတြရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕မႈကိုပါ
အေရးႀကီးတဲ႔ အခ်က္တစ္ခ်က္အျဖစ္ ထည္႔သြင္းလာၾကပါသည္။
G.N.H
(Gass National Happiness ) တစ္မ်ိဳးသားလုံး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕မႈ စုစုေပါင္းတန္ဖိုးကို
ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားႏွင္႔ တိုင္းတာပါတယ္။
၁။ လူေတြဟာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ က်န္းမာၾကသလား၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ
ေပ်ာ္ရႊင္ၾကသလား၊ က်င္႔ဝတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေကာင္းစြာ က်င္႔သုံးၾကပါသလား။
၂။ အခ်ိန္ဟန္ခ်က္ညီမႈ။ ၊ အခ်ိန္ကိုေကာင္းစြာ အသုံးခ်တတ္ၾကပါသလား၊
စာခ်ည္း လုပ္မေနဘဲကစားခြင္႔ေပးသလား၊ အလုပ္ခ်ည္း လုပ္မေနဘဲေကာင္းစြာ နားခြင္႔ေပးသလား။
မေတာ္မတရား တစ္ေန႔မွာ (၁၆)နာရီ လုပ္ခိုင္းေနသလား။ ဘာမွမလုပ္ဘဲ မေတာ္မတရားေတြပဲ လုပ္ေနသလား။
၃။ လူမႈေရးႏွင္႔ အသိုင္းအဝန္းဆိုင္ရာတတ္ၾကြမႈရိွသလား။ လူမႈဝန္းက်င္သက္ဝင္
လႈပ္ရွားမႈရိွသလား။
၄။ ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ တက္ၾကြထက္သန္မႈ ရိွသလား။
၅။ ပညာေရးအဆင္႔အတန္းအေျခအေန။
၆။ ေကာင္းမြန္ေသာစီမံအုပ္ခ်ဳပ္မႈ။ ( Good Governance )
၇။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းမႈေဂဟေဗဒဆိုင္ရာလႈပ္ရွား တက္ၾကြ
ထက္သန္မႈ။
၈။ လူတို႔ေနထိုင္မႈ အဆင္႔အတန္း စသည္႔တို႔ကို ေလ႔လာၾကည္႔ရႈၿပီး
G.N.H ကို တိုင္းတာၾကပါတယ္။
ဒီလုိတိုင္းလိုက္ရာမွ ေနာ္ေဝးႏိုင္ငံက နံပါတ္(၁)၊ ေဟာ္လန္ႏိုင္ငံက(၂)၊
ဆြီဒင္က (၃) အေျခအေနမွာ ရိွပါတယ္။
တကယ္ေတာ႔
တိုင္းျပည္အတိုင္းအတာႏွင္႔ ဒီလိုအခ်က္ေတြရိွရမွာ ျဖစ္သလို မိသားစု အိမ္ေထာင္တစ္စုရဲ႕
G.N.H ကိုလည္း ဒီလိုပဲ တိုင္းရပါတယ္။ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ စီးပြါးေရးက အေရးႀကီးေပမယ္႔
တျခား အေရးႀကီးတာေတြလည္းရိွပါတယ္။ အရမ္းႀကီးခ်မ္းသာၿပီး G.N.H က်ေနရင္လည္း ဒီတိုင္းျပည္ကို
ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕တဲ႔တိုင္းျပည္လို႔ မေခၚၾကပါဘူး။
အိမ္တစ္အိမ္မွာ
စီးပြါးေရးဟာ အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ေကာင္းရမွာျဖစ္သလို ထိုေကာင္းမြန္ေသာစီးပြါးေရးကို
အထက္ပါ G.N.H ၏ လိုအပ္ခ်က္ေတြမွာ မွ်တသုံးစြဲရပါတယ္။ ေကာင္းမြန္ေသာစီမံအုပ္ခ်ဳပ္မႈႏွင္႔
ပတ္သက္၍ “ဧကရာဇ္ဘုရင္တစ္ပါးဟာ တိုင္းသူျပည္သားေတြႏွင္႔ တရားဥပေဒရဲ႕ေက်းကၽြန္တစ္ေယာက္သာ
ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ေလ႔က်င္႔သင္ၾကားေပးတယ္။ ကိန္းေအာင္းေစတယ္။ ပညာေရးမွာ မသင္မေနရ ဥပေဒကို
ျပ႒ာန္းေတာ္မႈတယ္။ တရားရုံးေတာ္ဖြင္႔၍ ဥပေဒအရစီရင္ေစတယ္။ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး တိုးတက္ေစၿပီး
ပင္လယ္ကူးသေဘၤာတည္ေဆာက္ ေစတယ္။ စက္မႈလုပ္ငန္းကို အစုိးရက စတင္အေကာင္အထည္ေဖၚ လည္ပတ္ၿပီး၊
ပုဂၢလိကသို႔ လႊဲေပးခဲ႔တယ္။ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး(Cabinet) အစိုးရအဖြဲ႔ကို ျပည္သူေတြေတာင္းဆို၍
မဟုတ္ဘဲ ဘုရင္ကိုယ္တိုင္က စတင္ ဖန္တီးေပးေတာ္မူတယ္။ တိုင္းသူျပည္သားတို႔၏ လြတ္လပ္ေရးကို
ေရွးရႈ၍ လႊတ္ေတာ္ကို ဖြဲ႔စည္းေစတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး စတင္ၿပီး (၃၇)ႏွစ္အၾကာ ၁၉၀၀
ျပည္႔ႏွစ္တြင္ ဂ်ပန္သည္ ဥေရာပလက္နက္ကိုင္ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားႏွင္႔ တစ္ေျပးညီတိုးတက္မႈျမန္ဆန္လာတယ္။
ဒါကို Melji Reformation လို႔ေခၚၾကတယ္။”
ျမန္မာသီေပါဘုရင္ဟာ
၁၈၇၈ အသက္(၂၀)မွာ နန္းတက္တယ္။ ဂ်ပန္ဘုရင္ကေတာ႔ အသက္(၁၆)မွာ နန္းတက္တယ္။ သီေပါဘုရင္ဟာ
ဗုဒၶက်မ္းစာေတာ႔ တတ္ပါရဲ႕ သတၱိ ဗ်တိၱ ႏွလုံးရည္၊ လက္ရုံးရည္ မထူးခၽြန္တာေၾကာင္႔ ကိုယ္ပိုင္ဆုံးျဖတ္ႏိုင္စြမ္းမရိွခဲ႔ပါ။
ဆင္ျဖဴမရွင္စုဖုရားလတ္တို႔ ႀကိဳးဆြဲရာ ကခဲ႔ရပါတယ္။ အျမင္မက်ယ္ရုံမွ်မက ဆင္ျခင္တုံတရားလည္း
ကင္းမဲ႔ခဲ႔တယ္။ အေပ်ာ္အပါးဝါသနာပါသမွ် ျပည္သူ အခြန္တည္းဟူေသာ ဘ႑ာေငြကို စည္းမဲ႔ ကမ္းမဲ႔
သုံးျဖဳန္းပစ္ေတာ္မူတယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕တစ္ပုံမွာ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ေရာက္ေနပါလ်က္၊ တစ္ပုံကို
ျပန္မပါဖုိ႔ အေရးမေတြး စိတ္ကူးစိတ္သန္းမရိွ စစ္ေရးအျမင္ ႏိုင္ငံေရးအျမင္မရိွ၊ ဖခင္လက္ထက္က
အမႈထမ္းေတာ္မူခဲ႔ေသာ ပညာရိွေယာမင္းႀကီးဦးဖိုးလႈိင္ကို ဆည္းကပ္ရမွန္းမသိ။ တိုင္းျပည္ေခတ္မွီတိုးတက္ေရး
စည္းမ်ဥ္းခံဘုရင္စနစ္ ကူးေျပာင္းရန္ ရာဇဓမၼသဂၤဟက်မ္းကို ပယ္ခ်၍ ေယာမင္းႀကီးကို ရာထူးမွ
ခ်ေတာ္မူခဲ႔သည္။ သည္လိုႏွင္႔ ၾကက္ကေလး၊ ငွက္ကေလးေတြလို အဖမ္းခံရၿပီး ထီးက်န္း စည္ေပါက္
ထီးနန္းေပ်ာက္ခဲ႔ရပါသည္။
အိမ္တစ္အိမ္မွာလည္း
ထိုနည္းတူ အိမ္ေထာင္ဦးစီးမွာ အေရးႀကီးပါ၏။ အေျမာ္အျမင္ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နည္းၿပီး ရွာေဖြရသမွ်
စည္းမဲ႔ကမ္းမဲ႔ သုံးျဖဳန္းပစ္ၿပီး အေပ်ာ္အပါးလြန္စြာ လိုက္စားပါက သည္အိမ္ နံလံမထူႏိုင္ေတာ႔ပါ။
ဒါမွမဟုတ္ အိမ္ေထာင္စုအတြက္ ခြဲေဝသုံးစြဲျခင္း မရိွမူ၍ မိမိတစ္ဦးတည္း ေပ်ာ္ရႊင္ေရး၊
ေကာင္းစားေရး၊ ခ်မ္းသာေရးကို ေရွးရႈခဲ႔ပါလွ်င္လည္း၊ ထိုအိမ္သားမ်ား ဒုကၡပင္လယ္ေဝလိမ္႔မည္။
အိမ္ေထာင္တစ္ခုကို စည္းစနစ္တက် ထိန္းသိမ္းျပဳျပင္ေရးဟာလည္း ဥပေဒကဲ႔သို႔ တည္ရပါမယ္။
အလြန္တင္းက်ပ္ၿပီး မရႈသာမရႈိက္သာ အုပ္ခ်ဳပ္ျပန္ရင္လည္း အိမ္သားမ်ား စိတ္ဆင္းရဲၿပီး
သည္အိမ္ မသာယာႏိုင္ေတာ႔ပါ။
မိမိဟာ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ရပ္တည္ရေသာအခါ တိုင္းျပည္အေပၚျဖစ္ျဖစ္
မိမိအိမ္အေပၚျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ေသာအခါမွ “ငါေခါင္းေဆာင္ရတာ” ဆိုၿပီး မိမိအလုပ္အေပၚ အေရးတစ္ရပ္အေနႏွင္႔
မယူဖို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို အၿမဲသတိေပးေနမွ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းျဖစ္ပါတယ္။
ေခါင္းေဆာင္ဟာ
ေစာင္႔စည္းဖို႔လည္း လိုပါတယ္။ စိတ္အလိုမလိုက္ဖို႔၊ ခဏပန္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ဦးစားမေပးပဲ
တြန္းလွန္တတ္တာဟာ သီလရိွေနတာပါပဲ။ သည္ခဏပန္း အေပ်ာ္မ်ားဟာ ေနာင္တြင္ ပိုမိုႀကီးက်ယ္သည္႔
ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို ၿပီးစီး ေအာင္ျမင္ေစမႈအတြက္ အေႏွာင္႔အယွက္ ျဖစ္ေစႏိုင္သည္ကို
သတိထားရပါမယ္။
အလုပ္တစ္ခုကို
လုပ္ေတာ႔မယ္ဆိုရင္ အရွည္ကို ေတြးရပါမယ္။ စနစ္တက်မူခ်ၿပီး မျပဳခင္ မေျပာခင္ မႀကံခင္
ဆင္ျခင္ ေတြးေတာရပါမယ္။ အက်ဳိးအျပစ္ကို ခ်ိန္ဆၿပီး စိတ္ဆႏၵဆြဲေဆာင္ရာသို႔ မလိုက္ပါမိဖို႔
အေရးႀကီးပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ဦးစီးတစ္ေယာက္၊ တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္၌ နားလည္မႈ၊
နားလည္ေပးႏိုင္မႈ ရိွဖို႔လိုသလို အသိပညာေရာ၊ ဥာဏ္ပညာပါ ရိွဖို႔ လိုပါတယ္။ မိမိအုပ္ခ်ဳပ္ထားသူေတြအေပၚ
တရားမွ်တမႈ ရိွရမယ္။ ေက်ာသားရင္သား မခြဲျခားဘဲ ခ်ီးေျမွာက္သလို အျပစ္ေပးတဲ႔အခါမွာလည္း
တူညီရမယ္။ လူတိုင္းမွာ အခြင္႔အေရးရိွပါတယ္။ ထိုလူမ်ားရဲ႕အခြင္႔အေရးကိုလည္း ေလးစား အသိအမွတ္ျပဳရပါမယ္။
မိမိအိမ္ေထာင္ဟာ မိမိလက္ေအာက္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းသာေအာင္ စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္ရင္ လူသားထုတစ္ရပ္လုံးကို
ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းသာေစတာႏွင္႔ အတူတူပဲျဖစ္တာမို႔ အိမ္ေထာင္တာဝန္၊ တိုင္းျပည္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရင္း
လူသားအက်ိဳးျပဳတဲ႔ ကုသိုလ္တစ္ရပ္ ေကာင္းမႈတစ္ခု ဖန္တီးလိုက္တာပါပဲ။
ေယာဆရာေတာ္ရဲ႕
တရားမွာ မိမိရွာေဖြလို႔ရတဲ႔ ေငြနဲ႔ မိမိစီမံခန္႔ခြဲထားတာေတြအေပၚ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ေန႔တိုင္းလုပ္ႏိုင္တာ
မိမိအိမ္ေထာင္စုအေပၚမွာပါပဲ။ အလွဴႀကီး အတန္းႀကီး မေပးႏိုင္ေသာ္မွ အိမ္ကလူ ေအးပါေစ၊
ခ်မ္းသာကို ေအာင္ပါေစဆိုၿပီး မိသားစုကို လုပ္ေကၽြးတာဟာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလုပ္တာပါပဲ။
တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္အေနနဲ႔ ငါ႔ေခါင္းေဆာင္ ျပန္စီမံခန္႔ခြဲလိုက္တဲ႔အတိုင္း တိုင္းသူျပည္သားမ်ား
ခ်မ္းသာပါေစ၊ ႏွလုံးစိတ္ဝမ္းေအးၾကပါေစ ဆိုၿပီး ေကာင္းမြန္ေသာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ ကို အေကာင္အထည္ေဖၚရုံမွ်ႏွင္႔
ေကာင္းမႈကုသိုလ္အဝဝကို ရရိွၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။
ပညာေရးဆိုင္ရာမွာ
ဆရာ၊ ဆရာမဟာ စာသင္ေပးရင္ၿပီးေရာ မဟုတ္လားဆိုတာမ်ဳိး မေတြးပါနဲ႔၊ Knowledge ခ်ည္းပဲ
သင္လို႔ မရပါဘူး။ Skill ဆိုတဲ႔ ကၽြမ္းက်င္လိမၼာစြာ ပညာကိုလည္း အသုံးခ်တတ္ဖို႔ သင္ေပးရပါမယ္။
ဒီေနရာမွာ Thinking စဥ္းစားတတ္ေအာင္၊ Reasoning ဆင္ျခင္တတ္ေအာင္၊ Decision making ဆုံးျဖတ္တတ္ေအာင္ သင္ေပးရမွာပါ။
က်န္းမာေရးႏွင္႔ ပတ္သက္လို႔ လူတစ္ဦးခ်င္း က်န္းမာဖို႔ လိုအပ္သလို လူအမ်ားအတြက္ က်န္းမာေရး
ေစာင္႔ေရွာက္မႈဆိုလွ်င္လည္း စီမံကိန္းေတြ လိုပါတယ္။ အဓိက အေရးႀကီးတာက ဒီေခတ္မွာ ဆရာဝန္
ေတာ္ဖို႔ခ်ည္းပဲ လိုတာမဟုတ္ ေဆးကုသရာမွာ “လူနာအဓိက” ဆိုတဲ႔ စနစ္ကို က်င္႔သုံးေနရပါၿပီ။
လူနာမွာလည္း လူနာအခြင္႔အေရ ရိွပါတယ္။ ဆရာဝန္ အေနနဲ႔ သည္အခြင္႔အေရးကို ေလးစားလိုက္နာရလိမ္႔မယ္။
သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္
ထိန္းသိမ္းမႈမွာ လူႏွင္႔ သစ္ပင္၊ လူႏွင္႔ တိရစာၦန္၊ လူႏွင္႔ ကမာၻေျမႀကီး ဆက္သြယ္ပတ္သက္ေနသူမ်ားကို
မပ်က္စီး၊ မညွင္းပန္ပဲ ေစာင္႔ေရွာက္ရမယ္႔အခ်ိန္ ေရာက္လာပါၿပီ။ ႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာ
လူေတြဟာ ကမာၻႀကီးကို မကယ္တင္၊ မကာကြယ္၊ မေစာင္႔ေရွာက္ဘူးဆိုရင္ လူေတြေရာ ကမာၻႀကီးေရာ
ပ်က္စီးေတာ႔မယ္။ မိုးနည္းေတာ႔ မိုးေခါင္ေရရွား သစ္ပင္လူတိရစာၦန္ဒုကၡ။ ဒီမွာ သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္ဆိုတာ
နတ္ဆုိးေတြရဲ႕ က်ိန္စာ မဟုတ္ဘူး။ လူေတြလုပ္တာပါ ဆိုတာကို Awareness ေတြ ရိွရမယ္။ သတိမူရမယ္။
ကိုယ္တိုင္က သစ္ပင္ မခုတ္ေပမဲ႔ သစ္ပင္ခုတ္လွ်င္ ရာသီဥတု ေဖါက္ျပန္တတ္တယ္ဆိုတဲ႔ အသိကို
သစ္ပင္ခုတ္တဲ႔ လူေတြေရာ၊ ခုတ္ေရာင္းတဲ႔သူေတြေရာ ဝယ္တတ္တဲ႔ လူေတြပါ သတိျပဳမိဖို႔ လုပ္ရမယ္။
ငါတို႔က သူမ်ားတိုင္းျပည္က ခုတ္ေရာင္းတာေတြ ဝယ္တာ ေရာင္းတဲ႔ျပည္မွာပဲ သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္ျဖစ္မွာေပါ႔လို႔
မ်က္ႏွာလႊဲ ခဲပစ္မလုပ္ဖို႔၊ ဒီကမာၻႀကီးတစ္ခုထဲမွာ ေနေနၾကတယ္၊ သူတို႔ၿပီးရင္ ငါ႔အလွည္႔ပဲဆိုတာကို
သတိျပဳမိဖို႔ ႏႈိးေဆာ္ရပါတယ္။
ဖန္လုံအိမ္ဓါတ္ေငြ႔ေတြဟာ
ဘာေတြလဲ။ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာင္ဆိုဒ္၊ မီသိန္း၊ ႏိုက္ထရပ္(စ)ေအာက္ဆိုဒ္ ေရခိုးေရေငြ႔ စသည္တို႔ျဖစ္တယ္။
ေက်ာက္ျဖစ္ရုပ္ၾကြင္း
ေလာင္စာ၊ သစ္ပင္စိုက္ပ်ဳိးေရး အမိႈက္ေတြ ေလာင္ကၽြမ္းၿပီး ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္နဲ႔
ေပါင္းလိုက္ေတာ႔ မွန္လုံအိမ္ ဓါတ္ေငြ႔ျဖစ္တယ္။
မီသိန္းႏွင္႔
ႏိုက္ထရစ္ေအာက္ဆိုဒ္ေတြကေတာ႔ ဖို႔ေျမေတြ ေရနံကို သန္႔စင္တာေတြႏွင္႔ ေက်ာက္မီးေသြးတြင္းေတြက
ျဖစ္လာတာျဖစ္တယ္။ စက္ရုံေတြ တည္ေဆာက္တယ္ဆိုတာနဲ႔ CO2 ေတြ ပုံလာမွာပဲ။ မီသိန္းလည္း ႏွစ္ဆျဖစ္မွာပဲ။
CO2 ဟာ လိုတာထက္ပိုရင္ လူကို ထိခိုက္တယ္။ CO2 ဟာ သူ႔ဟာသူ ေပ်ာက္သြားမလား။ မေပ်ာက္ဘူး။
ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တည္ေနတယ္။ CO2 ဟာ ေလထဲမွာ ရိွတဲ႔ဓါတ္ေငြ႔ေတြရဲ႕အဆ(၅၀) ေျမျပင္မွာရိွတဲ႔ဓါတ္ေငြ႔ေတြရဲ႕(၁၀)ဆ
ရိွတယ္။ CO2 ဟာ သမုဒၵရာထဲ ေရာက္သြားရင္ ကာဗြန္နစ္အက္ဆက္ျဖစ္တယ္။
ဒီမွာ CO2 ႏွင္႔ သစ္ပင္တို႔ရဲ႕ဆက္စပ္ပတ္သက္မႈကို ေရးပါတယ္။
သစ္ေတာေတြက CO2* ကို စုပ္ယူၿပီး O2 ေအာက္ဆီဂ်င္ကို ထုတ္ေပးတဲ႔အတြက္ သစ္ေတာျပဳန္းတီးရင္
လူေတြကို တိုက္ရိုက္ ထိခိုက္ႏိုင္တာကိုလည္း သတိေပးရပါမယ္။
သစ္ေတာေတြ ကုန္သေလာက္ရိွေနၿပီျဖစ္တဲ႔ ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ကေတာ႔
စဥ္းစားသာ ၾကည္႔ပါေတာ႔။ ဒါဟာ ခုတ္ေရာင္းတဲ႔ လူေတြ၊ ခုတ္ေရာင္းခိုင္းတဲ႔လူေတြ၊ ခုတ္ေရာင္းၿပီး
အက်ဳိးအျမတ္ခံစားသူေတြအေနနဲ႔ ငါတို႔ဟာ ဒီတိုင္းျပည္ကလူေတြကို ပ်က္စီးေစတာပါလား ဆိုတာကိုသိတဲ႔
အသိဥာဏ္ မရိွခဲ႔လို႔ ျဖစ္တာမို႔၊ ဒီ Awareness ကုိ ျဖန္႔ျဖဴးရပါမယ္။
ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာအေနနဲ႔ သည္ဘက္ေခတ္မွာ ဆရာေတာ္မ်ားရဲ႕ တရားပြဲဟာ
အလြန္ ထြန္းကားပါတယ္။ သည္တရားပြဲေတြရိွလ်က္ႏွင္႔ အၾကမ္းဖက္သတ္ျဖတ္မႈေတြ “ေပၚတင္” ျဖစ္ပ်က္ေနတာကို
ၾကည္႔ရင္၊ တရားနာရင္လည္း “တရား” ကို တရားပြဲမွာ မထားခဲ႔ပါနဲ႔၊ ကိုယ္နဲ႔အတူ ယူေဆာင္လာၿပီး
လက္ေတြ႔ေန႔စဥ္ က်င္႔သုံးဖို႔လိုပါတယ္။ “ဥာဏ္ပညာ” ႏွင္႔တူေသာ အလင္းေရာင္မရိွ ဟု ဗုဒၶက
မိန္႔ေတာ္မူခဲ႔တယ္။ ဥာဏ္ပညာမဲ႔သူေတြဟာ တိုင္းျပည္ကို ေမွာင္ထဲမွာ ထားခဲ႔ခ်င္ၾကတယ္။
ေလာကႀကီးမွာ တန္ဖိုးသိတဲ႔ ဥာဏ္မရိွရင္၊ တန္ဖိုး ဘယ္ေလာက္ရိွတဲ႔
ပစၥည္းျဖစ္ပါေစ၊ တန္ဖိုးမသိတဲ႔ သူေရွ႕မွာ တန္ဖိုးမရိွ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။
ျမန္မာျပည္ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းမွာ “အဖိုးတန္ေျမ” ဟာ ဥာဏ္ပညာရိွတဲ႔လူေတြ
လက္ထဲေရာက္ေစခ်င္ပါတယ္။
G.N.H အရ ကၽြန္မတို႔တိုင္းျပည္အဆင္႔ ဘယ္ေလာက္ရမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းပါသလဲ။
ခင္မာလာၾကာျဖဴ
( မွတ္ခ်က္။ ။ခြင္႔ေတာင္းျခင္း
မရိွဘဲ ကူးယူေဖၚျပမိျခင္းကို ခြင္႔လႊတ္နားလည္ေပးပါရန္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။ )
